Ana səhifə / ŞEİR  / Hüznlü şeir

Hüznlü şeir

Saç diblərimə qədər
çöküşdəyəm indi
köynəyimin qolları da
məğlubiyyətin çirkabıdır, batıb

Bir stəkan bezmişlik,
iki çay qaşığı da qəriblik
İndi məndən geri
bircə bu istiqamətsizlikdir, qalıb

Xalam yeməyi yarımçıq qoyarsam,
dalımca qaçar deyirdi
Vaxtında tərk edib yarımçıq qoyanlar da
indi geri qayıtsalardı kaşki