Ana səhifə / ŞEİR  / Veronika Tuşnova. İKİMİZ İDİK SADECE BOMBOŞ KÜÇEDE. şeir

Veronika Tuşnova. İKİMİZ İDİK SADECE BOMBOŞ KÜÇEDE. şeir

İKİMİZ İDİK SADECE BOMBOŞ KÜÇEDE

İkimiz idik sadece bom-boş küçede
axşamüstü, gölmeçelerden atlayaraq;
Ve her zaman etdiyin kimi, düz fenerin altında
yene ağlından keçdi meni öpmek.

Ve ele o anda, tersliye bax
sas-küylü məktəbliler çıxdı qarşımıza…
Yəqin çox eylendirmişdik onları
partladı arxamızdan qehqehe.

Söyledikleri bunlardı təxminen:
-Bu çaşqınlara baxın hele!
Ağlını itirmiş gicbeser, genc olsaydı yene…
-He, he…
-Qadın da genc sayılmaz amma!

De, hirslendinmi bu tehqirlere?
Ancaq, ne etsen de, genclik haqlıdır,
Gencliyin vurğun baxışlarıyla
yoxla sen bir daha mene baxmağı.

Gel incimeyek o yersiz lağ-lağıdan:
Onların hamısından daha xoşbext olduğumuzu haradan bilsinler?
Çünki, hele neçe iller yaşamaları gerek
Yaşlılıq deye bir şeyin olmadığını öyrenmeleri üçün!

(çeviri rq)