Polina Barskova “TENETA” internet jurnalının “bir şeir” nominasiyası üzrə birinci mükafatını qazanıb.
———————————————
Şair öldü. Daha dəqiq desək, o, gəbərdi
Nə iyi verirdi ağzından çıxan son nəfəs
İndi biz bilmirik. Fal açmaq da ayıb –
Bəlkə mərsin mürəbbəsi qoxuyurdu,
Bəlkə qaynadılmış noxud.
O özü belə istəmişdi – nə həyat, nə son
O özü nə övlad istəmişdi, nə ata
Hər şey təkrar olur axın-axın, ard-arda,
Və biz xaş-xaş çəkib, plastmas qızıldan
Yaxşıdır deyərcəsinə, yoxluğu
Super lopağ kimi üfürürük onun gözlərinə
Onu ölülər adasına aparacaqlar.
Dalğalarda bərq vurur sperma və mazut,
Ətrafda can verən palazzo
Titrəyir gənc dul qadın qondolada
Əynindəki ipək və krujeva titrəyir
Qayıqçı mızıldanır: belə-belə işlər, deyir.
O özü belə istədi nə palçıq, nə söz
Nə də Vətənin avara səfilləri. Lakin
ən əsası, nə də qafiyəli ürəkbulanmalar
Onun arzuları… İndi nə mənası var
Biz özümüz də sonda öz qumlu sahilimizi
Tərk edəndə dilimizə gələcək arzular
Lakin məsələ burasındadır ki, biz əbədilik
Gedəcəyik. O isə keçən ilki qar kimi
Həm baharda yaşayıb, həm də payızda
Çayda, gölməçədə, fırtınada və dənizdə
Və bir ufacıq səhər cırcıramasında
Yeni xəbərlərlə qayıdıb gələcək.
O belə istəyirdi. Hər halda istəyirdi!
Hələ ki bədənimizin qatlarında
Yaşayır yekə arzular. Demək o da
Yaşayır. Həyatın özü kimidir, qatma-qarışıqdır
Tör-töküntüdür. Demək o bir təvəkkül yeridir və
Həyatın zibilxanaları arasında bir məbəddir.
Ölüm onun üçün nədir ki? Olsa-olsa
Yeni bir uçuşdur. İndi onun şaqraq
Qəhqəhəsi və xırıltılı səsi kimə çatar?
Onun kimiləri ölməyiblər, yox
Çıxarkən sadəcə işığı söndürüblər
Qaranlıqda isə boy ata bilməz sünbüllər.
Anlaşılmaz tale basıb əzəcək onları
Tərtəmiz, bəyaz və kor qalacaq şair
Öz vədəsinədək qapanıb susqunluğuna
İndi onun üçün susqunluq nəyi ifadə edər,
İndi nə məna daşıyır dul arvadı
Və müqəddəslərin ölümsüzlüyü.
tərcümə: r.q.
