Günel Treu
Cinsi diskriminasiya niyə zərərlidir?
Artıq on ilə yaxındı müəlliməm, onlarla şagird gördüm, onlarla uşaqla ünsiyyətim, söhbətim oldu. Hətta gizli sevgilərini, evdəki maddi çətinliklərini mənə danışan şagirdlərim də oldu. Bundan heç yorulmadım, əksinə qürur duydum. O uşaqları anlayışla, sevgi ilə qarşılamağa çalışdım. Başına sığal çəkdiyim, dəftər-qələm aldığım ata-anasız şagirdlərim də oldu. Bütün bunları sevərək, ürəkdən etdim. Çünki sevirdim sənətimi, elə indi də sevirəm. Bu illərdə uşaqların məni təəccübləndirdiyi qədər, heç bir böyük insana təəccüblənmədim. Gözümün önündə sevib, sevgisindən müsbət cavab almadığı üçün ağlayan qız şaigirdi də gördüm, yetimlər evinə atıldığı üçün ürəyində ancaq nifrət gəzdirən, kimə saldıracağını bilməyən oğlan da. Hər ikisi ilə danışmağa – sevgini də, nifrəti də bölüşməyə çalışdım. Bilmirəm nə dərəcədə doğru və ya səhvlər etdim, lakin…
Təəccüb etdiyim, fikrimi yönəltmək istədiyim problem tam başqadı! İstənilən uşaq psixoloqu ilə təcrübə bölüşəcək qədər baza yığdım və aldığım nəticə özümü də məyus etdi. Təbii ki, hamını bu sıraya aid etmək doğru olmaz, lakin bu uşaların bir çoxundan yığdığım təcrübədən anladım ki, Azərbaycan insanının çoxu, övlad dünyaya gətirməyi, şəxsiyyət yetişdirməyi deyil – sadəcə nəsil artırmaq, artıq çox sayı erkək doğulan körpənin cinsiyyət orqanını onun-bunun gözünə soxmaq üçün ailə qurur. Hardasa oxumuşdum ki, sevgidən yaranan uşaqlar gözəl və istedadlı olurlar. Bax bunda bəlkə də yanılıram, amma mən hər zaman bu fikrilə razılaşdım. Ətrafımıza nəzər saldıqda son illər daha da çoxalan gödəkboylu, getdikcə şüursuzlaşan, “qaqaşlaşan” cəmiyyətə baxıdıqca, İlahi, bunları hansı hissiz-duyğusuz kişi yaradıb, hansı sevgisiz qadın doğub, deməkdən özümü saxlaya bilmirəm. Mən şəxsiyyətin, insanlığın, kişiliyin yalnız cinsiyyətin normal fəaliyyəti ilə ölçüldüyü cəmiyyəti anlamıram, nəinki anlamıram, hətta nifrət edirəm, imtina edirəm! Azərbaycanda kitabdan kilometrlərlə uzaq olan, kitab deyəndə yadına ancaq Əlifba düşən, qadınlığı oğlan doğmaqda görüb, ər sözü ilə qız övladını bətnində doğratdıran, gənclərin zifaf gecələrində qapı pusan minlərlə qadın sürüsü varkən, hər hansı kişinin cinsi azlıq nümyəndəsinə bu qədər aqressiv olmasına təəcüb etmirəm. Cəmiyyəti kişidən öncə azad düşüncəli qadın xilas edə bilər, insanlar! Başından istər mənəvi, istərd fiziki, kişi qapazının əskik olmadığı, ərə xoş getsin deyə bətnində qız övladını doğratdıran qadın, sonra o kişidən hansı hörməti, evində hansı yerdə oturmağı gözləyir, anlamıram. Bax bu acizliyin, bu qorxağlığın, bu oxumamağın, bu “oğlansevərliyin” nəticəsidi cəmiyyətdə cinsi azlığlara olan nifrətin səbəbi. Sual edirəm, bəs bu qədər qızın qətliamına səbəb olanda, düşündünüzmü, dünyaya gətirdiyiniz oğlanlar sonda kimlə evlənəcək və ya kimə tamah salacaq?…. Gözümün önündə iki qızını daim gözümçıxdıya salaraq, “bircə balam, kişi balam” deyib, həmişə oğlunu əzizləyən atanın hansı xəyal qırıqlığına uğradığını gördüm. Sonda oğul, bütünlüklə cinsiyyət orqanını və bədənini dəyişdirib, elə “orjinal” qadın oldu ki, şəxsən körpəlikdən tanıdığım “oğlanın” şəkillərini görəndə şoka düşdüm!
Məsələnin digər – məhz məni təəccüb və əsəbə boğan tərəfi bir başqadı. Guya kişi olmaq bir parça cinsiyyət orqanına bağlıymış! Məğər kişi olub, cinsiyyəti normal çalışan, lakin neçə-neçə qızı-qadını bədbəxt, adını bədnam edən, üstəlik bütün bu rəzillikləri edərək, ortada kişiyəm deyib, gəzən “kişilərimiz” azdırmı? Bütün günü əlində təsbeh çevirib, qadın görəndə, onu quş boyda beyni ilə lüt təsəvvür edən, xəyalında canlandırdığı cinsi istəklərindən əla porno film çəkmək mümkün olan, o xəyalllarındakıları həyata keçirməsi mümkün olmadığda “pişiyin əli ətə çatmayanda, iylənib” prinsipiylə qadın qeybəti edən, arvadı qız doğub deyə onu birbaşa xəstəxanadan evinə göndərən, sürü və xəstə təfəkkürlü “kişilərimiz” azdımı? Əlinizi vicdanınıza qoyun və düşünün, cəmiyyətə anadan ruhu və ya fiziki durumu xəstə (xəstə dediyimçün bağışlasınlar!) doğulan, cinsi azlıq deyilən bu insanlar təhlükəlidi, yoxsa bu yalnız cinsiyyəti ilə kişi olan məxluqlar???
Müzakirəyə möhtac, çarəsi mütləq çözüləsi olan bu qədər problem varkən, siz nəyi müzakirə edirsiniz, bəylər? Azlıqların müdafiəsi çoxmu şəninizə toxunur? O zaman bütün dövrlərin ən möhtəşəm ixtiraçılarından olan, unikal zəkası ilə əsl intibah insanı sayılan, prototipi hələ də müzakirələr mövzusu olan, dəyəri milyon manatlarla ölçülən Mona Liza ( Cakonda) əsərinin müəllifi, avtomatik silahları və raket qurğularını, vertolyotu, tankı, günəş enerjisinı, kalkulyatoru, gəmi və s. mürəkkəb texnologiyaları hələ XVI əsrdə ixtira edib,onların sələfi olan, sualtı qayığın, skafandrın, deltaplanın, hətta velosipedin çertyojunu çəkən, bu gün rahatca istifadə etdiyimiz hər cihazda ixtira payı olan, zəkası ilə kralları, sultanları ayağına gətirən, adı gələndə hər dəfə təəccüb və dönə-dönə hörmət etdiyim Leonardo Da Vinçi də cinsi azlığın nümayəndəsi olub! Di onu da təhqir edin, onu da kişi saymayın! Axı sizin nəzərinizdə kişi olmaq cinsiyyətə və ancaq qadınla ünsiyyətə bağlıdı!
Bundan başqa tarixdə, dünyanın yarıdan çoxunu fəth edən Makedoniyalı İsgəndərin, antik yunan filosofları Sokratın, Aristotelin, Platonun, Roma İmperatorları Yuli Sezarın, Adrianın, Okravian Avqustun, Antoninin, Rus çarı I Pyotrun, məhşur italyan heykəltaraşı və şairi Mikelancelonun, yazıçılar Walt Whitman, Oscar Wilde, Nikolay Qoqol, Uilyam Şekspir, bəstəkar Pyotr İliç Çaykovskinin də cinsi azlıq nümayəndələri olduğu bilinir.
Gəlin bir az vicdanla danışaq, bu insanların gördüyü işləri və ya möhtəşəm ixtiraları hansımız etdik? Cəmiyyət bu insanların ixtiraları və yaradıcılığları üzərində qurulmayıbmı? İndi bu insanları qurşaqdan aşağı fərqli istəklərinə görə iddiham etməyə ixtiyarımız varmı? Ümimiyyətlə bu bizi niyə bu qədər narahat etməlidi?
Gəncəm, mənim də övladım olacaq, əlbətdə bir insan kimi övladımın cinsi azlıq nümayəndəsi olmasını istəməzdim, lakin olarsa nə edərəm deyə düşünürəm. Təbii ki, onun istəyindən uzağlaşmasına, normal kişi olmasına çalışaram, ona dəstək olaram, lakin mümkün olmazsa…. Yox, yox, sizin kimi baş kəsib, “namus dəllallığı” etmərəm, xor görmərəm! Ancaq və ancaq hörmət edərəm, istəsəz qınayın məni! Axı o pisi ilə, yaxşısı ilə mənim övladımdı, yaxşı və uğurlu övladın yanında dayanmağa nə var ki…
P.S. Türklər demiş, böyük tikə yeyək, böyük söz danışmayaq, kimsənin gələcəyi ilə bağlı Tanrı ilə müqaviləsi yoxdu. Gələcək övladımın kim olacaqını bilmədiyim üçün, başım böyük daşa dəyər deyə böyük söz danışmaqdan qorxuram həmişə. Hə, çox qorxuram! Və təhqir etmədən öncə, siz də qorxun məncə…
