Ana səhifə / 2021 / Oktyabr

Multatuli və onun “Valter Pieterse” əsəri,

yaxud Hollandiyanın qısa tarixi

 

Yazıçı adı Multatuli ( Latınca: Çox əziyyət çəkən) olan böyük Holland yazarı Edvard Douves Dekker 1820-ci ildə Amsterdam şəhərində anadan olmuşdur. Hollandiya klassik ədəbiyyatının görkəmli nümayəndələrindən olan Multatuli radikal ideyaları, təravətli düşüncələri və Holland müstəmləkə siyasətinə qarşı açıq-aşkar müxalif
mövqeyi və bu mövqeni çəkinmədən ifadə etməsi ilə məşhurdur. 19-cu əsr Holland ədəbiyyatında dəbi müəyyənləşdirən Multatuli Holland hökümətində müxtəlif yüksək postlar da tutmuşdur. 1856-cı ilədək Holland hökümətində çalışan Multatuli həmin il ölkənin İndoneziyadakı baş konsulunun müavini vəzifəsindən istefa vermişdir. Səbəb isə yerli əhalini təzyiqlərdən, soyğunçuluqdan, cüzi əmək qarşılıqğında işləməkdən qorumaq istiqamətində səylərinin Holland höküməti tərəfindən dəstəklənməməsi olmuşdur. Postundan istefa verən yazıçı-siyasətçi Avropaya dönmüşdür.
Dahi Holland yazarı Multatuliyə dunya şöhrətini Valter Pieterse ( 1890) romanı gətirmişdir. Qismən avtobiaqrofik hesab edilən Valter Pieterse Holland istismarçıların ölkənin müstəmləkəsi olan İndoneziyada törətdiyi qanunsuz əməlləri, acı müstəmləkə sonluqlarını, ölkənin təbii sərvətlərinin vəhşicəsinə tarmar edilməsini təsvir edir. Ədib əsəri elə bir quruluşda yazmışdır ki, o, həm İndoneziyada, Yava adasında ədalətin
bərqərar olunması üçün çağırışlar edir, həm də Holland orta sinif mentallığını amansızca və ustaca ifşa edir. Bu danışıq tərzi, bu yumor, yazıçının istifadə etdiyi satirik tərz həmin dövrdə Holland ədəbiyyatında heç də geniş tətbiq edilmirdi. Yazıçı bununla dövrünü xeyli qabaqlamış bununla da Holland ədəbiyyatında uzun müddət en vacib hadisə hesab edilən və müzakirə edilən əsər yaratmışdır.
Valter Pieterse- Holland hökümətinin İndoneziyanın Yava adasında təmsilçisi, gələcək vəd edən və hörmət sahibi olan baş qəhrəman qarşısına inanılmaz görünən, icrası demək olar qeyri-mümkün vəzifə qoyub. Holland müstəmləkəçilik siyasətəinə qarşı gəlməli, əzilən, pulu,malı, canı, əmlakı talan olunan yerli əhalini müdafiə etmək eyni zamanda Amsterdamla da münasibətləri korlamamaq, kralın gözündə nüfuzdan düşüb vəzifəni itirməmək onun başlıca həyat prinsipləridir.

Dünya ədəbiyyatı tarixində müstəmləkəçilik əleyhinə yazılmış ən qüvvətli əsərlərdən hesab edilən “ Valter Pieterse” çap olunduğunda müəllif müəllif Holland hökümətində tutduğu yüksək vəzifədən qovulmuş, ona qarşı təzyiqlər, represiyalar başlamışdı. Ilk illərdə əsərin satışını heç bir kitabxana açıq şəkildə həyata keçirə bilmirdi.
Lakin əlahəzrət zaman hər dəfə olduğu kimi doğru qiymətini vermiş və illər sonra kitab Holland ədəbiyyatında laiq olduğu zirvəyə, şah əsəri statusuna yüksəlmişdir.
Multatulinin “Valter Pieterse” əsəri dünyanın 22 dilinə tərcümə edilsə də, müəllif Azərbaycanlı oxucularla ilk dəfə görüşür.
Ümid edirik ki, dostluq, ikiüzlülük, xəyanət, cəsarət, qorxmazlıq, müstəmləkə dövrünün amansız həyat tərzindən bəhs edən “ Valter Pieterse” Azərbaycan oxucuları tərəfindən də laiq olduğu qiyməti alacaqdır.

Holland klassik ədəbiyyatının ən görkəmli nümayəndələrindən biri olan Multatuli kitabsevərlərə daha çox avtobioqrafik məzmunlu Maks Havelaar kitabı ilə tanışdır. ( Kitab Alatoran nəşriyyatı tərəfindən çevrilib nəşr edilib) “Valter Pieterse, Hollandiyanın tarixçəsi” yazıçının ikinci əsəridir və onun ölümündən sonra çap edilib, dərhal da böyük şöhrət qazanmışdır.

Kitab Hollandiyada orta sinif mühitində böyüyən, xəyalpərəst, şair qəlbli Amsterdamlı oğlan Valter Pietersin həyatından bəhs edir. Əsərdəki filistinizm, ziddiyyətli maraqlar, sosial təbəqələr arası münaqişələr usta bir qələmlə təsvir edilib.
Valteri heç kim ciddiyə almır: o şair qəlbi, uşaqca ixtiraları, bəzən dahiyanə düşüncələri və hətta sevgisi ilə təkdir, qəbul edilmir və ən yaxınlarından belə dəstək görmür.
Qısacası: Holland sinfi mübarizəsindən, ailədaxili ziddiyyətlərdən, eyni zamanda 19-cu əsrdə Hollandiyada yaşamağın, sevməyin nə anlama gəldiyindən bəhs edən
möhtəşəm bir klassik holland ədəbiyyatı nümunəsi ilə üz-üzəsiniz…

 

Flamand ədəbiyyatının ən görkəmli nümayəndəsi Feliks Timmermans və onun “Palliter” əsəri haqqında

 

Belçikanın Lier şəhərində anadan olan dövrünün əfsanəsi, hazırda isə klassikə çevrilmiş Timmermans Flamand ədəbiyyatının dünya dillərinə ən çox tərcümə edilmiş yazarıdır. Romanları  ilə bərabər dini mətnlər, şerlər, dram əsərləri, qısa hekayələri ilə də Avropada özünə kifayət qədər böyük oxucu kütləsi qazanmışdır. Timmermans 60 yaşında, yaradıcılığının ən məhsuldar çağında qəfildən vəfat etmişdir. Yazıçının ən məşhur əsəri “Palliter” dir.  Əsər Belçikada o qədər sevilib məşhurluq qazanmışdır ki, daha sonralar ölkədə bir neçə tütün və içki növləri əsərin baş qəhrəmanının adı ilə adlandırılmışdır. Timmermans həmçinin “Polleke van Mher” təxəllüsü ilə də yazmışdır.

Eyni zamanda məşhur rəssam və karikaturaçı olan Timmermans ədəbi reputasiyasını “Pallietr” əsəri ilə qazanmışdır. 1-ci dünya müharibəsinin işğal edilmiş Belçikasında bu kitab cana yaxın cövhər olaraq oxucular tərəfindən qəbul edilmişdir. Kitabındakı xarakterlər üçün yaşadığı şəhərin tanıdığı insanlarını seçmişdir. Əsəri oxuyarkən yazıçının Nobel mükafatı almış Norveçli Knut Hamsundan ilhamlandığını görməmək mümkün deyil. “Pan”ın incə yumoru, möhtəşəm təbiət təsvirləri, “Viktoriya”nın heyratamiz təhkiyəsi, güclü insan siması bu və ya başqa formada “Palliter”də qarşımıza çıxır, bizi düşündürür, riqqətə gətirir.

Əsərdə yazıçının 20-ci əsrin ilk yarısına aid mənəvi-dini krizisin fonunda- qismən təsiri getdikcə güclənməkdə olan depressiv naturalizmə, qismən də arasıkəsilməyən, xüsusən amansız 1-ci dünya müharibəsinə görə insan-insan, insan-təbiət, insan-mənəvi paklıq münasibətlərini tədqiq etdiyi, qərar verməyə çətinlik çəkdiyi diqqətli oxucunun nəzərini çəkəcəkdir.

Stefan Svayq demişdir ki, Timmermansın “Palliter” əsəri bir simfoniyadır və oxucu ondan məhz bu şəkildə həzz almalıdır. Səslənən bir musiqi kimi sizi nəşələndircək, hər keçən bölümdə oxucuya israrla dərdini-ələmini unudub rəqs etməyə dəvət edəcək.

Romanın qəhrəmanı təbiət aşiqi, istədiyi həyatı yaşamağa, hər günündən doya-doya həzz almağa çalışan, kiçik şeylərdən xoşbəxt olan, kənddə yaşayan dəryirmançı Palliterdir. Gülərüz və təbiət aşiqi Palliterin neçə yaşı var və  buraya qədərki həyatı necə olub – bunları biz bilmirik, lakin onun Nete çayının sahilində balaca bir fermada bacısı Şarlotla birgə yaşadığını biz əsərin elə ilk səhifələrindəncə öyrənirik. Şarlot ona ev işlərində və təsərrüfatı idarə etməkdə kömək edir. Bayram günlərinin birində Palliter Marieke ilə tanış olur və ilk baxışdaca ona vurulur. Ona qoynunda yaşadığı təbiəti, ürəkaçan mənzərələri göstərir. Marieke də ona aşiq olduğuna görə artıq toy çaldırmağa heç nə mane olmur. Toydan sonra sevgililər içki və yeməklə dolu olan bir gəmi ilə bal ayına yollanırlar. Bununla da onların saf sevgilərinə kölgələr düşməyə başlayır.

Timmermans bu əsərində canlı xəyalları sözlərlə ifadə edib “tutmağı” bacarıb. Aşkar melodiyası ilə yazar milyonlarla oxucusunu nəhəng xalq rəqsinə qoşulmağa şirnikləndirib.

Dünyanın 20-dən çox dilinə çevrilən əsər Anar Rəhimov tərəfdən orijinaldan tərcümə edilib və “Alatoran” nəşriyyatında çap edilib.

Çalğın Məhəmməd.

 

ş e i r l ə r

 

 

 

 

 

ÜZGÜÇÜ

 

Səndən, kimsəyə bir söz söyləmədim əsla

Kimsəyə demədim sən mənim sevgilimsən.

Nə səyasətçilərə,

Nə də ədəbiyyatçılara,

Qazetəçilərə də bir söz söyləmədim vallahi,

Nə saçlarından…

Nə sinəndəki quşlardan Nə də heç yerindən.

Səni,

Şeirlərimdə görüblər Soyunub üzəndə.

 

 

BƏLA

 

Buralarda bir ölkə varıydı

Ölkədə bir şəhər,

Şəhərdə bir ev,

Evdə bir igid.

 

Bir bəla gəldi

Saqqalı ətəyindən uzun bir bəla.

 

Dağıtdı…

Ölkəni şəhər ilə,

Şəhəri eviylə,

Evi igidiylə.

 

 

UÇUŞ

 

Hey!..

Gözləri uzaqlara bənzəyən xanım

Sən, uçuşuna davam et

Mən, qanadlarımdan küsmüşəm.

 

 

SƏHNƏ

 

Bir-birinin yanından keçirlər səssiz-səmirsiz,

Nə səlam var,

Nə də kəlam.

Oğul, diskoya sarı yönəlir,

Ana, diskonun qarşısında…

 

Bilirəm, heç biri alzaymer xəstəsi deyil

Bəlkə də, unudublar ana-bala olduqlarını, bilmirəm.

 

Evin yuxarı qatına qalxıram,

Səhnəyə üstən aşağı baxıram

Oğul və Ana,

İki paralel xətt.

Ortadaki faciə

İki paralel xətti qoruyan eyni məsafə.

 

Həmən aşağı enirəm,

Uzanıram asfaltın üstünə

Səhnəyə aşağıdan yuxarı baxıram bu səfər

Təkrar, həmən məsafə

Təkrar, iki paralel xətt.

 

Oğul, diskoya keçir,

Ana, fahişə xanaya.

Heç biri, o birindən incimir, görürəm,

Görmürəm, bəlkə də inciyirlər.

 

Bu şeiri başdan oxuyuram təkrar,

Və bu şeiri oxuduqca

Ailə gözümdən düşür.

 

 

ŞEİR YAZANDA

 

Şeir yazanda,

İmpiraturlaşıram.

Yer kürəsi mənim dəsturumda olur

Və kəhər atı minib gün batana doğru çapıram.

 

Şeir yazanda Günəşləşirəm.

Bütün gözlər qamaşır mənə baxanda

Nə varsa, məndən rəng alır.

Dənizdə, maviləşirəm

Üfüqdə, qızarıram axşam üstləri.

 

Şeir yazanda Gözəlləşirəm.

Yanaqlarımda alma bitir

Dodaqlarımda lalə

Şeir yazanda…

Mən, nə qədər böyüyürəm şeir yazanda?

 

 

NƏSİMİNİN ƏNDİŞƏSİNDƏ

 

Nəsiminin əndişəsində

İnsan, insandan başlanır.

Bir insan, digər insanı yaraldır,

Bir insan, digər insanda yaşayır

Və bir insan, digər insanda qurtarır.

 

Nəsiminin əndişəsində…

Bir insan, digər insana aşiqdir,

Gözlərin, zümürrüd kimi parıldayır göylərdə,

Səninlə, bulutların altında uçmaq istəyirəm Hey!!!

İnsanlığın əndişəsi

 

Nəsiminin əndişəsində…

Bir insan, bütün insanlar üçün çalışır

Bir insan, digər insana hörmət qaildir.

Bir insan, digər insanlara canından keçir

Və bir insan, digər insanların sağlığına əmniyyət içir.

 

Nəsiminin əndişəsində… Mən,

Mənim əlimdən bir iş gəlmir

 

Mən yalqızam. yol qırağında tək düşən çinar ağacı tək

(Bu sözləri, şaircik dostlarım deyirlər mənə).

Və yeri gələndə…

Mən, şər yazıram insanlara

Elə bir şər ki,

Hərəkət yaradır insanlarda.

Və üsyan.

 

 

RƏSSAM

 

Və sən…

Hey!!!

Əziz rəssam,

Uzaqları yaxına çəkə bilərsənmi?

 

 

DƏRDLƏRİM

Birinci dərdim, saçlarındır!

Saçlarına tapışır, məni az sorğuya çəksinlər.

Mən, hər gün dəyişilməliyəm

Yəni,

Hər gün təğir tapacam.

 

İkinci dərdim, gözlərindir!

Gözlərində, bir cüt zümürrüd yaşayır yaşıl rəngində

Və mən, müsəlman deyiləm.

 

Üçüncü dərdim, dodaqlarındır!

Dodaqlarına tapşır, üstümə dalğalanmasınlar

Mən, üzmək bacarmıram.

 

Dördüncü dərdim məmələrindir!

Məmələrin, bir cüt ucu biz təyyarə,

Hər gün fırlanırlar başımın üstündə

Və hər gün, bomba salırlar xəyallarıma.

 

Beşinci dərdim! Ah!..

Beşinci dərdim,

Beşinci dərdim o qədər dərindir ki

Adını çəkərsəm!

Ağlarsan…

 

 

QIZILI SAÇLARININ ƏTƏYİNDƏ

 

Qızılı saçlarının ətəyində

Enir qalxır dalğalar Və günəş,

Özünü nümayiş etdirir qızılı saçlarının

ətəyində.

 

Qızılı saçlarının ətəyində, Gözəl bir musiqi çalınır

Doğulmamış uşaqlara…

 

Qızılı saçlarının ətəyində

Kaş ki,

Bir qızım olaydı Günəş adında. Kaş ki,

Bir oğlun olaydı Çinar adında.

 

Qızılı saçlarının ətəyində

Dar ağacı qururlar hər sabah çağı

Gündə neçə yol asılıram saçlarından.

 

Qızılı saçlarının ətəyində

Özümü vururam dağlara,

Quş qovalayıram yamaclarda

 

Və yorğun-arğın qayıdıram sürüsünü qaytaran bir çoban kimi.

 

Qızılı saçlarının ətəyində

Əl izləri var,

Hansı şair şeir oğurluğuna gəlmişimiş görəsən?!

 

Kaşki bir şikarçı olaydım

Bir tüfəngim olaydı kaşki.

Hər gün ov ovlayaydım

Qızılı saçlarının ətəyində…

 

 

SEVGİLİMƏ BİR MƏKTUB

 

Sən, məndən böyüksən bilirəm

Və özün də bilirsən

Sən, məndən ucasan

Ama,

Sənin yanında duranda

Başım bulutlara söykənir

Və gözlərimdə hər şey kiçilir.

 

Səni gördüyüm gündən bəri

Yuxularımda yol gedirəm gecələr.

Qapılara söykənə-söykənə yol gedirəm küçələrdə.

Səsini iyləyirəm bu şəhərdə

Bəlkə də mənə güləcəksən bilmirəm

Sən, evə dönürsən

Çiçəklə qarşılayıram

Əllərindən öpürəm,

Və saçlarını hörürəm yuxularımda.

 

Qoy, göylərə qalxsın tənhalığım Uçub, bulutlara sığınsın

Sən hardan bilirsən nə çəkdiyimi?

 

 

Bilsəydin! Siyasətçi olmazdın

Və mən bilməsəydim Şair olmazdım.

 

Gözlərin, küləkli bir qış gecəsi Hamı, yolun itirir gözlərində.

Məni evimizə kim götürəcək?

 

Əllərin Nuhun gəmisi,

Əllərinə sığınır bütün mövcudat,

Saçların, mənim də qibləgahımdır

Mən də sənə iman gətirmişəm

Məni də əllərinə götür lütfən.

 

Səsində bir şərab var

Onu içdikcə

Yağış yağır üstümə Və mən aydınlaşıram.

 

“Səni sevirəm”

Fırlanıram çevrəndə.

“Səni sevirəm”

Yəni həyat var.

 

 

“Səni sevirəm”

Eşidirsən???

SƏNİ S

E

V

İ

R

Ə

M.

 

Səni tanımamışdan öncə qaranlığıydım,

Əlimi nəyə atardım boşa çıxardı.

Səni tanıyandan sonra

Aman allahım,

Nə qədər ışıqlanmışam?!

Səni tanıyandan sonra…

 

Hara baxıram

Sən varsan.

Həyatımın köynəyinin yaxasına sancılıbsan iynə kimi.

Uzunsan, ürkək bir ceyran boynu kimi.

Qısasan, həyatın bir bəlgəsəl oyunu kimi.

Durusan, su kimi.

Vəhşisən, ahu kimi.

 

Şeirlərimdən dışarı çıx lütfən,

Nə yazıram

Sən varsan.

Danışıram

Sən varsan.

Susuram

Sən varsan.

Nə yaxşı ki,

Sən varsan.

 

Peyğəmbər deyiləm sevgilim,

Sənə xeyir öyrədim.

Dünyanın ən böyük şairləri

Həmişə ŞƏR yazıblar

 

Saat ٣:٨٣ mələyim

Xatirələrin yaqut kimi parıldayır gözlərimin önündə.

Milyonerlər məhəlləsindəyəm hala ac və susuz

Sənə məktub yazıram.

 

Bu şeiri başdan oxuyuram təkrar,

Və bu şeiri oxuduqca

Düşünürəm!!!

Sən, nə qədər gözəlsən!…

 

٦٢

 

 

İNSAN

 

Həmən vəsf etməliyəm insanı

Həmən!

Yağışın məsumluğuna and olsun.

Və kəpənəklərin qanadlarına

Bir baxış yetər,

İnsanın ٠٨١ dərəcə dəyişilməsinə

 

Yüz irmi dörd min yol dəyişilib insan Yüz irmi dörd min yollar.

Bir gün

Bir əndişəni yamsılayıb Moskovada, Pekəndə.

Bir gün

Bir fitvanı daşıyıb Çeçenistanda, Yəməndə Və hala,

Səninləyəm! Hey!..

Süd satan qız

İnsanın əmdiyi çiy süddür Gizlənib sənin məməndə.

 

Süd yox!

Su həmən sudur

 

 

İnsan həmən insan deyil. Torpaq həmən torpaqdır İnsan həmən insan deyil. Hava həmən havadır İnsan həmən insan deyil. Günəş həmən günəşdir İnsan həmən insan deyil.

ALLAH həmən ALLAHdır İnsan həmən insan deyil.

 

Həmən vəsf etməliyəm insanı Həmən!

Göyün maviliyinə and olsun Və zeytunun yaşıllığına, Kiçik bir şərayit yetər İnsanın dəyişilməsinə.

 

 

O VAXT Kİ…

 

Yollar,

Maşının qulaqlarına nə deyirdilər? O vaxt ki, sən gedirdin…

O vaxt ki…

Mən, ardınca su səpirdim…

 

 

BU GECƏ

 

Bu gecə,

Bizim üst otaqda oturmuşdu ALLAH.

 

Mən, ona

Bu şeiri hədiyyə verdim.

 

O, mənə Günəşi verdi.

Suyu, toprağı, havanı verdi Və bütün gözəllikləri.

 

Sizlərə,

Ey yer kürəsinin üstünə silah çəkən diktatorlar,

Sizlərə heç zad qalmadı!..

 

 

ŞƏHİD OLURAM GÖZLƏRİNİN ZİRVƏLƏRİNDƏ

 

Gözlərində, Dənizi gördükcə Balığa iman gətirdim.

 

Gözlərində, Sürməyə baxdıqca İnandım!

Qaranın üstünə rəng yoxdur!

 

Gözlərində, QARABAĞ var, ZƏNGƏZUR, ŞUŞA

Və mən, Azərbaycan əsgəri.

Şəhid oluram gözlərinin zirvələrində…

 

Gözlərində

Və gözlərinin arasında bir xəritə var Ora mənim vətənimdir!…

 

Gözlərində, Hərəkət var Və səs.

 

 

İzin ver

Bir filim çəkim gözlərindən.

 

Gözlərində, Bir kitab var

Ondan öyrənirəm. Necə yazmamağı Və necə yazmağı.

 

Gözlərində, ٦Gözlərimə bax lütfən Gözlərini şeir çəkirəm!