Türkan Zamanova
1984
Uinstonla dərdləşmək
Ürəyim sıxılır, Uinston.
Sənin elektrik stolunda
Dişlərin sıxıldığı kimi.
Hələ ki, xəyanət etmir dilim mənə
İki üstəgəl iki dördə bərabərdi.
Kamera sənin kimi məni də izləyir, Uinston.
Rejissorluğum tutur onları görəndə
Bir gün mən də onları “çəkəcəyəm”.
Yox, yox ümid deyil bu
Corc Oruel demiş: “Nifrət etmək də azadlıqdır.”
Mən də görüşə tələsirəm,
bir nəfərlik çarpayıya iki ürək sığdırmağa.
Susa bilmirəm, əzizim
zatən cibimdə siçovullar oynayır.
Baş barmağımı kəsmişəm, Uinston.
2+2 nə 3-ə, 5-ə, nə də 6-ya, məhz 4-ə bərabərdi.
Burnumdan axacaq iki damla yaşa qədər.
R.
Qaranlıqda oxunmur kitablar,
oxunmur, qiraətçi.
Baxma mənə elə
Yalanın ömründən də qısadır həyatım….
Gəl sənə zülmətdə oxunandan danışım.
Naməlum ünvandakı
Masumiyyət müzeyinin, 2012-ci bölməsindən.
“R.”dan.
Gəlmiş, keçmiş bütün insan qəlblərinə
yetəcək qədər sevginin var olduğu
“R.”dan.
Kafka kədərinin
Bukovski ərköyünlüyünün
Orxan Pamu inadının …olduğu “R.”dan.
Sadəcə “R.” dan danışım.
Təəccüblənmə elə.
Bəzən cildlərlə kitabın aciz qaldığını bir hərf anladar.
“O” kimi.
Günəşin dönüşünü gözləmə, qiraətçi
çatmaz günəşin gücü qaranlıqlara.
Bura ümidlərin bezdiyi yerdi…
Oxu!
Hərfləri oxu.
“O”nun yazdığı hərfləri….
Qolqofa əzabı
Saçlarımı uzadıb, yol çəkirəm sənə
çatmaq Qolqofada əzaba dözmək qədərdi.
Çox uzaqdasan, sev…
Bağışla ayağını əzdim,
Yeməyin soyuyur…
Bütün bu çoxluqların içində
Tanrı unutmuş məni.
Sən də unutsan nolacaq ki…
Bağışla qürurunu əzdim
Xatirələr soyuyur…
Dualarım var saatlarla
bir az göz yaşından, bir az hıçqırıqdan ibarət.
Sözlərimi günahlarım yeyib bitirib.
Biz də bir-birimizi…
Sevincimizi əzdik,
ürəyimiz soyuyur…
