Rasim Qaraca. Lazımı Gözləyərkən. pyes Hekayə

Rasim Qaraca. Lazımı Gözləyərkən. pyes

Lazımı gözləyərkən

1 səhnəli pyes

 

Məhəllədə, çoxmərtəbəli binanın həyətində bir dəstə adam toplaşıb, nəsə qızğın mübahisə gedir, insanlar narahatdır, məhəllənin dəlisov kişisi Lazım yoxa çıxıb. Lazım – Rozanın əri, 50 yaşlarda bir adam yaddaşdan məhrumdur, daim ailənin nəzarətində yaşayır, necə olubsa məhəllədən uzaqlaşıb, indi onu tapmaq olmur. Hər kəs narahatdır.

 

Roza: (qarşısındakı polis işçisinə) – Belə də biabırçılıq olar, səhər evdən çıxandı e, kişi, birazdan gün batacaq, hələ də tapa bilməmisüz

Polis: - ay xala, narahat olmaq lazım deyil, əməkdaşlarımız hər tərəfə səpələniblər, harda olsa sizin kişini tapıb gətirəcəklər. Lazım gəlsə Fövqəladə Hallara zəng edərik.

Roza: Necə yəni Lazım gəlsə? Lazım gəlsə day bizim Fövqəladə Hallarda nə işimiz var?

Polis: - Ay arvad, mən sizin ərivüz Lazımı demirəm, yəni ehtiyac olsa...

Roza: - Həə, başa düşdüm... Sən allah tapın onu, səhər yediyinin üstündədi e, maşın altında qalmasa da acından öləcək...

Qonşu arvadlar təskinlik verir:

Sara: - Bəxtəvər başına, nə yaman kişicanlısan? Kaş mənim də ərim itəydi, heç tapılmayaydı.

Gülya: Allah kişini yaradıb ancaq pərdə asmağa, başqa bir işə yaradığı yoxdu.

Seva: - Kənddə yaşayanda, həyətimizdə üzüm tənəyi vardı. Üzüm yetişəndə anamla atam davaya çıxırdılar. Biri çaxır çəkmək istəyirdi, o biri doşab bişirmək.

Gülya: - Bunun məsələyə nə dəxli var?

Seva: - Elə-belə, yadıma düşdü... Deyirəm hökumət belə bir qayda qoya, kişilər aradabir yoxa çıxa, bir həftə, iki həftə, sonra lazım gələndə çağırasan gələ, yenə də çıxıb gedə...

Roza: - Ağəz, məni dolamısuz, Lazım gələndə, Lazım gələndə. Sənə Lazım lazımdu?

Məhəllədəki kişilər söhbətə qarışır:

Qonşu: Lazım bizim məhəllənin yaraşığıdı, gülüdü, o olmasa nə ləzzəti olar bu həyətin? Onun qorxusundan bu həyətə bir dənə it-pişik girmir. Polis qardaş, sən allah əl-ayaq edin, tapın gətirin Lazımı.

3-cü qonşu: Lazım cannara dəyən oğlandı. Bax, belə oğlandı. Oniynan neçə kilometr sosiska yemişəm, bi dənə çig hərəkətini görməmişəm.

Polis: Əlimizdən gələni edirik, siz narahat olmayın.

1-ci Qonşu (yanındakı qonşuya): Mən Lazımın yerinə olsam, itməyinə itmişəm, birdəfəlik çıxıb gedərəm mühacirətə.

2-ci Qonşu: Əşi elə bilirsən mühacirətə gedənlərin barmağı bala batıb? Mənim bir qohumum var, Almaniyada yaşayır, deyir Azərbaycanda olanda ən acığım gələn sual “haralısan?” idi, indi bura gəlmişəm, deyirlər “ora haradı?”

3-cü Qonşu: Ə, dünən Road Kafedə oturmuşdum, birdən bir nəfər girdi içəri, dedi, “Canavar dişi var, canavar dişi?”. Heç nə başa düşmədim, bu millətin başı xarab olur deyəsən, yazıq Lazım nağayırsın? Baş götürüb gedəcək də...

4-cü Qonşu (yanında durmuş, əlində kitab olan balaca uşağa): De görüm oxuyub qutarandan sonra nə olassan, yağış yağassan, göy gurulduyassan?

Uşaq: Pulum çatsa gömrükdə işə düzələcəm, çatmasa polisə düzələcəm

4-cü Qonşu: - Polis olub neyniyəcəksən, çaşıb özümüzü tutarsan?

Uşaq: - Lazım gəlsə tutacam

4-cü Qonşu (gülür): - Ay Lazım, daha gəlmə, lazım olmadun

Seva: Gör başıma nə gəlib e, aaz. Ev sahibindən xahiş etmişdim ki, usta göndərsinlər, işıqları düzəltsin. Mən olmayanda kimsə gəlib, dörd xarab lampıçkadan ancaq birini dəyişib, əvəzində qab-qaşığı yuyub gedib.

Gülya: Keçen il Orxan 20 nömrəli məktəbdə oxuyurdu. Hər gün gəlib evdə 65 yaşlı müəlliməsinin xəstəliklərini sayırdı. Nəbilim dizləri ağrıyır, başı ağrıyır, beli tutur, yüz dənə dərd. Deyirdi hər gün oçeretlə müəlliməmizin çiyinlərini masaj edirik. Müəlliməsi bütün günü yaşlılıqdan şikayətlənir. Qocalığın özüilə gətirdiyi problemlərin acığını uşaqlardan çıxırdı. Bir gün Orxan dostlariyla oynayanda gördüm uşaqlara ləçər dedi. Şok oldum. Bu sözü hardan eşitdiyini soruşdum, dedi: müəllim hirslənəndə bizə tez-tez deyir bu sözü.
Seva: - Ay qız, məktəbləri demə, dəhşətdir. Həftə səkkiz pul yığırlar. Bütün məktəblərdə ştatı bəlli olmayan bir sarısaç, yekəgöt əsil ləçər bir qadin olur. Pul yığmaq işinə o baxır. Lazım gələndə bütün məsuliyyəti onun üstünə atır direktorlar.

Roza: Lazım? Hara gələndə?

Gülya: -Orxangilin sinfində əksəriyyət kasıb ailədəndi. 2-3 nəfəri çıxmaq şərtilə. Hər gün gəlib o ləçər dərslərini bölür pulu gətirmədikləri üçün uşaqları danlayır. Bir gün gedib Zavuça (20 nomrəli məktəbin neçə ildi qeyri-müəyyən səbəblərden direktoru yoxdu) şikayət etdim. Bir də o qancıq girib mənim uşağımın dərsini pozsa gəlib saç-başını yolacam, dedim. O gündən zatən onun yanında hazırlığa qalamdığı üçün Orxandan zəhləsi gedən müəlliməsi Orxanın gününü göy əskiyə bükdü. Rəsmən bir il uşağıma qarşı psixoloji terror eledi. Deməli, Orxanı qaldırıb ayağa, uşaqlara deyirdi bu xəbərçidi, tərbiyəsizdi, sinifdə nə oldu anasına xəbər verəndi, qız bibidi... bununla heç kim yoldaşlıq etməsin.

1-ci qonşu: - Hal-hazirda məktəblərin 90 faizinin direktoru qadındı. Məktəblər rəsmən arvad hamamına oxşayır. Məktəblərin qapısında dayanan muhafizəçidən başqa məktəblərdə kişi işçi yoxdu. Bu ölkədə kişi pedoqoq yoxdumu? Bəli, 200 manat maaşa heç bir kişi ailə doilandıra bilmir. Bəs direktor? Axı gördüyüm butun məktəb direktorları qızılın-brilyantın içində itiblər...

Roza: - Ay bala, bura niyə yığışmusuz, öz dərdivüz sərivüzdən danışmağa, mırt vurmağa, yoxsa Lazımı tapmağa? Lazımı tapın də nolar. Uşaqları qaçırdun heç olmasa ağacların dibinə baxsınlar.

2-ci Qonşu: - Ay arvad, bəlkə içkili olub, bir yerdə yıxılıb qalıb. Fikir eləmə, ayılanda durub özü gələcək.

Roza: - Valla, qonşuluğuvuz yoxdu, Lazım gəlsə hamuzı qırıb çatacaq.

2-ci Qonşu: - Yox e, sən de görüm içkili olub ya olmayıb?

Roza: - Yaarım istəkan şirincəklik duası içirtmişəm, vəssəlam

2-ci Qonşu: - Day denən kişinin evin özün yıxmısan da..

3-cü Qonşu: -İçkini içəsən e, ancaq zarulyom yox. Söz vermişəm, day mən bir də zarulyom içki içməyəcəm. Dünən restorandan çıxanda yol polisi düşüb dalımca, 600 manat cərimə ediblər, hələ özümə gələ bilməmişəm. Sən demə pusqu qurublar, restorandan çıxanları bir bir tutub soyurlar.

Polis: Sənə məsləhət görürəm, bizim rəsin kafesində yeyib-içəsən, kafedən çıxanda bir kağız verirlər, o kağızı yol polisinə göstərirsən, sənə toxunmur.

3-cü Qonşu: - Hardadı o kafe?

Polis: - Bax burdan düz gedirsən, sağa, sola, svetaforu keçəndən sonra yenə sağa dönürsən, orda zapravka var, zapravkanı keçəndən sonra elə küçənin tinində görəcəksən.

3-cü Qonşu: - Yaxşı taparam. Sonra gör başıma nə gəlib. Polisdən ayrılıb bir az getmişdim, gördüm bir xanım əl eləyir, maşını saxlayıb götürdüm bunu, dedim hara gedirsən, dedi çörək dalınca çıxmışam, apardım xanım çörək dükanının yanında düşürtdüm.

1-ci Qonşu: - Ə, indi dünya xarab oluf ey, xanımların zayı çıxıf. O gün Qan Bankında üzünü belə görmədiyim, tanımadığım biri üçün qan verəndən sonra, damarımdan qanı çəkən ağ xalatlı xanım nə desə yaxşıdır? - "Bizə də nə verərsən-verərsən".

Gülya: - Guya kişilərin zayı çıxmayıb. Çox kişidən Lazım min pay qeyrəttidi.

2-ci Qonşu: - Kişiyə kişdə deyirsən gedir, dərd qadının dərdidir.

Pəncərədən bir uşaq qışqırır:

-Mama, evdə çörək yoxduuu?

Qadın: - Ay bala, deməmişəm ki, "yoxdu" demiyin? Nədi, dilizə yara düşər ki "çörək var” -deyəsiz?

2-ci Qonşu: Mən özüm əslən cəlilabadlıyam. Qabaqlar Cəlilabadın bir küçəsini "mərdiməzar küçəsi" adlandırırdılar. İndi nəinki rayonun, ölkənin böyük hissəsi "mərdiməzar küçəsi"dir. Gərək ehtiyatlı olasan.

Roza: - Çıxıb gedəcəm buralardan ay Lazım, özümü də səninlə aparacam.

1-ci Cavan: -Dünən avtobusda gedirəm. Boş oturacaqda oturmuşam. Dayanacaqda istidən pörtmüş bir xala avtobusa mindi. Yer ola-ola oturmadı, durdu başımın üstündə. Sağıma baxdım ki, oranı gün vurur, sən demə ona görə oturmurmuş o xala. Yola fikir verdim, bildim 2 dəqiqə sonra gün bu tərəfi vuracaq, durub boş yerdə oturdum, xala tez yerimdə əyləşdi. 3-4 dəqiqə sonra gün vurduğu üçün xala işğal etdiyi yerdən durdu ayağa. Bu dəfə yolu yadıma saldım, bildim 4-5 dəqiqə sonra gün indi oturduğum tərəfi vuracaq. Döngəyə 1 dəqiqə qalmış durdum, duran kimi xala yenə durduğum yerdə oturdu. Bir neçə dəqiqə sonra xala yenə durdu. Biraz hesablama aparıb ayağa duranda xala dedi, durma bala, onsuzda sən nətəhər edirsənsə, mən kölgə görmürəm. Artıq avtobuslarda təkcə yer savaşı yox, kölgəli yer savaşı gedir. 

2-ci Qonşu: - Bir dənə nəqliyyat sistemi nə olan şeydir, onu da düzəldə bilmədilər bunlar, o boyda neft pulları hara getdi, bilmirsən.

Seva: - Lazım olanda düzəldəcəklər

Roza: - Lazım ölüb bəyəm? İndi harda olsa tapılacaq, yaddaşı yoxdur da bədbəxtin, yaddaşı yoxdur, evin yeri yadında qalmır.

Seva: - Ay qız heç olmasa həkimə göstərin də Lazım qardaşı.

Gülya: - Lazım gəlsə göstərəcək

Roza: Ay bacı, həkim var bu xarabada. Hamısı pulnan oxuyub qurtarıb.

Gülya: - Nə əcəb İrana aparmırsan?

Roza: - Bax elə indicə onu fikirləşirdim, qoy Lazım gəlsin, günü sabah aparacam

2i Qonşu: - İran dediniz yadıma düşdü. Cəlilabad rayonunun Eşşəkçi kəndində Cabbar adında kasıb bir kişi var. İran azərbaycanlıları bu tərəflərə təzə gəlməyə başlayanda Cabbar bir iranlı ilə tanış olur. İranlı özünü təqdim edəndə deyir: "Agayi Cəfər" Cabbar da fikirləşir ki, kasıb adamdır, özünü necə təqdim eləsin, deyir: "Fəhleyi-Cabbar"

1-ci Qonşu: - Həqiqətən zay imiş qanları iranlıların, bunu mən demirəm e, Sabir deyir…

Gülya: - Bugün salona ana 13-14 yaşlarında olan qızını saçlarını kəsdirib satmq üçün gətirmişdi. Qızın saçını çox qısa kəsdilər, ağlamağa başladı. Hamı "narahat olma, uzanar yenə" deyib təsəlli verməyə çalışırdı, qız isə susmurdu. Sonra anaya 100 manat saçın pulunu verdilər, bu səfər də ana pulu götürüb ağlamağa başladı. Çox dəhşətli mənzərəydi. Mən bu ölkədə həyatın nə qədər baha, adi insanların nə qədər aciz olduğunu bilirəm, ancaq yenə də hər ikisində ömürlük qalacaq bu travma o pula dəyməzdi deyə düşünürəm.

Seva: - Saç hələ toya getməlidir, camaat böyrəyini satır

Roza: - Vallah alan olsa mən sataram

Seva: - Sənin böyrəyində böyrəklik qalıb ki, cütünü bir manata almazlar.

2-ci Qonşu: - Mənim bir qohumum var, böyrək axtarır, 20 min manat verir, pulu əlində qalıb tapa bilmir, istəyirsən ona deyim.

Roza: - Qoy Lazım gəlsin. (Birdən fəryad qoparır) Hardasan ay Lazım?

Gülya: - Can ay bacı. Vallah mən də başımı itirmişəm, beyaxları acmışdım, dedim, bir əlüstü qayğanaq bişirim. 2 yumurta götürdüm. Birini sındırıb kasaya tökdüm. İkincisini sındırıb moykaya. Hələ qabıqlarını da kasanın içinə..

1-ci Qonşu: - Düz deyirsiniz, mən indi bildim Lazımın başına nə gəlib. Yüz faiz orqan mafiyasına rast gəlib. (barmaqlarıyla sayır) Ürək, qara ciyər, böyrək... hardasa 100 min pul çıxaracaqlar kişidən.

3-cü Qonşu: - 100 min?! Dollarla, yoxsa manatla?

1-ci Qonşu: - Nə manat ala, görmürsən manat çezə-çezə gedir? Dollarla!

Seva: - Ay qardaş, sən allah yavaş danışın, bu arvad eşitməsin, yoxsa ürəyi partlayar.

Dilənçi (adamlara yaxınlaşır): - Lazım gəlsə mənə də bir manat verərsüz?

Roza: - Lazım gəlsə sənə 5 manat verəcəm.

Jurnalist (mikrofonu Rozaya uzadır): - Zəhmət olmasa məlumat verin, burda nə hadisə baş verib?

Roza (ağlamsınaraq): - Lazım yoxa çıxıb, mənimm ərim. Səhər evdən çıxıb, hələ də qayıtmayıb.

Jurnalist: - Bağışalyın, necə tanış olmuşdunuz, sevərək evlənmişdiniz, yoxsa elə belə?

2-ci Qonşu: - Qaqa, bunun bu hadisəyə nə dəxli var?

Jurnalist: - Bizi hadisə maraqlandırmır, bizi tamaşaçıların tərbiyəsi maraqlandırır. Lazım gəlsə hadisəni də işıqlandırarıq.

2-ci Qonşu: - Lazım itib ey, ay qaqa, axtarıb tapmaq lazımdır, televiziyada işıqlandırın, bəlkə görən bilən olar, yerini desin.

Jurnalist: - Axı Lazım yoxdur, tapılan kimi işıqlandırarıq

2-ci Qonşu: - Bizim rayonda bir oğlan telefon ustasına yaxınlaşıb, bəs ay usta siz telefon suya düşəndə düzəldə bilirsiniz? Usta deyib gətir baxaq. Oğlan da qayıdıb deyib ki, telefon hələ quyudadır, düzəldə biləcəksənsə quyudan çıxardaq. İndi sizinki də ona döndü, day tapılandan sonra işıqlandırmaq nəyə lazımdır?

Jurnalist: - Sən allah qoy işimizi görək? Roza xala, rəhmətlik hansı yeməkləri xoşlayırdı?

Seva: - Adə, nə rəhmətlik? Adam dipdiridi e hələ.

1-ci Qonşu (yanındakına pıçıltıyla): - Bunlar hökumət adamıdı, nəsə bilməsə danışmaz, deyəsən Lazım ölüb.

Jurnalist: - Çaşdım ey, ... onsuz diriyə də rəhmətlik düşür. Hə Roza xala, Lazım müəllim hansı rəngləri xoşlayırdı?

Roza: Sarı zəfəranlı ağ plovu, qırmızı pomidorla qara badımcanın bir də yaşıl bibərin dolmasını, canım sənə desin, bir də göy soğan küküsünü xoşlayırdı, Lazım gəlsə yenə bişirəcəm. Yazıq həmişə deyirdi, yatmaq lazımdı, yoxsa adam oyaq qaldıqca əlinə nə keçdi içəri ötürmək istəyir. Deyirdi, kasıbın oturmağının xeyiri yoxdu, kasıb oturduqca acır.

2-ci qonşu: - Bizim kənddə iki qəbiristanlıq var, birində əcəliylə ölənləri basdırırdılar, birində əldə ölənləri.

1-ci qonşu: - Bax bu olmuş hadisədir, mənə inandığım adam danışıb, iki nəfər Novruz qabağı qəbirlərin üzərindən şəkərbura, səməni, qoz-fındıq oğurlayır. Bir qəbirə çatıb şirniyyatı götürmək istəyəndə görürlər kimsə qışqırır ki, a bala, şəkərburanı götür, paxlavaya əl vurma. Rəhmətdiyin xoşu gəlirdi paxlavadan.

Polis: - Burda hökumətin əleyhinə heç nə danışmayın.

Seva: - Hökumətimizə qurban olaq, bizim üçün hər şeyi edib, bax bu parkı salıb, o körpünü tikib, binamızı üzlətdirib, hökumətin əleyhinə niyə danışaq? Lazım gəlsə hökumətimizə hər şeyimizi verərik.

Polis: - Ay sağ ol, bax belə ağıllı danışın. 10 min manat verib güclə düzəlmişəm bu işə, elə eləməyin ki sizin üzünüzdən paqonumu soyundursunlar.

Jurnalist: - Axır vaxtlar özünü necə hiss edirdi Lazım müəllim.

2-ci qonşu (kənara): -Müəllim e özü də, yox bir professor.

3-cü qonşu: - Yəqin hökumətdən ev alacaq, ona görə dərindən qaza bilmir.

2-ci qonşu: Ə, jurnalist yaranıb ovlanmaq üçün. Harda gördün vur şeyinə tulla.

Roza: - Dünən işıqlarımız sönmüşdü,15 dəqiqədən çox evin altını üstünə vurdum, əlimdə telefonumun işığını yandırıb telefonumu axtarırdım. Yanından keçəndə əlimdəki telefonumun işığı düşdü güzgüdə gördüm ki, telefonum əlimdədi. Çox nigaran qaldım, ürəyimə damdı ki nəsə olacaq. Oldu da. Səhər kişi düşdü həyətə, o gedən gedib.

Jurnalist: - Xanım heç kəslə düşmənçiliyiniz yoxdu?

Roza: - Yox, heç kimlə düşmənçiliyimiz yoxdu. Nə düşmənşilik? Bəgəm sənin düşmənin var?

Jurnalist: - Mənim var. "Avrasiya" qəzetində işlədiyim zaman başıma bir hadisə gəlmişdi. O zaman aparıcı jurnalistlərdən biri də mən idim. Qərara aldım ki artıq skandal yazıları dayandırmalıyam. Çünki gecə qonşunu evində öldürmüşdülər. Qatillər məni öldürmək istəyirmiş. Ünvanı səhv salıb qonşunun evinə girmişdilər.  O gündən bu günə məni bir jurnalist kimi “necə olub?” sualı deyil, “necə olmalıdır?” sualı maraqlandırır. Bağışlayın, Lazım müəllim solaxay idi, yoxsa sağaxay?

Roza: - Bilmirəm, amma çişə gedəndə şeyini sol əliylə tuturdu... Bura bax, problemin olsa gəl yanıma, yaxşı fala baxıram. Səninçün ucuz baxaram.

Polis: - Belə baxaansansa, bax gör Lazım hardadı, bizi də girinc eləmıə.

Jurnalist: - Problemim var. Mənə yol göstər görüm necə etsəm çoxlu pulum olar.

Roza: - Birincisi Allaha dua elə, hər gecə aya baxıb 7 dəfə salavat çevir, pul gələcək. Bir də, gələrsən yanıma sənə baxım, görüm bağlı döyülsən.

Jurnalist: - Hər gün dua edirəm allaha. Deyirəm, ay allah, mənə çoxlu pul yetir, görüm oğraş oluram?

1-ci Qonşu: - Pulsuzluq pis şeydir, kişi cibindən üşüyər.

2-ci qonşu: - Adə, nə üşümək, istidən bişirik e burda.

3-cü qonşu: - Eybi yox, soyuqdan donub ölməkdənsə, istidən bişib ölmək yaxşıdır.

Polis: - Kişinin üzündə şram olar.

1-ci qonşu: - Mənim var, bax (göstərir)

Gülya: - Düzdür, kişidə şram olar, qadında şarm (nazlanır)

Jurnalist: - Nooldu, Lazım gəlmədi

Roza: - Off ay lazım, off, hardasan gəl.

Polis: - Burda yalandan hay küy salmayın. Lazım sağ salamatdır, lazım olan anda gələcək.

Seva: - Ay kişi, lazım gəlsə lazım gələcək nədi? Polissən get işivi gör də. Xalxın ərin tapın gətirin yerinə qoyun.

Polis: -Mən polisəm, xalxın dəlisini güdən deyiləm. Yaddaşı yoxdur evdən buraxmayın, qəfəsə salın, ya da ayağına zəncir vurun.

Roza: - Bura bax ey, əməlli danış, mənə də Roza deyərlər.

Polıis: - Rozasan, mama-rozasan nəsən, özün bilərsən, mən olanı deyirəm.

Gülya: - Ay qardaş, bu nə sözdür danışırsan? Xalqı elə idarə edin, qayıdıb üzünüzü cırmaqlamasın.

Polis: - Nə xalq e, xalq var, hamısı prodajnı şkuradır, 5 köpük verən kimi dombalır.

1-ci Qonşu: - Ay hay, bu da bizim polisimiz. Lazım burda olsaydı bunun paqonunu qopardardı.

Roza: - Yaxşısı budur sən buradn uç, yoxsa cinnərim oyanmağa başlayır.

Polis: -Mən uçaram e, ancaq qorxuram sən də uçularsan

Roza: - He-he, adə, sən özün boyda bomba olub girib məndə partalasan bir şey olmaz

Polis: -Lazım gəlsə olar

Jurnalist: -Roza xala, bir sualım da var, Lazım müəllim ilk dəfə öz sevgisini sizə necə etiraf etdi.

2-ci Qonşu: - Yəqin ki, bəkarətini pozandan sonra.

Roza: - Hə, o vaxt kənddə yaşayırdıq, bağçada gəzirdim, gördüm qabağıma “gup” deyə bir alma düşdü, ürəyim “dup” elədi. Bildim ki Lazım məni sevir. Çəpərin o biri üzündən mənə alma atmışdı.

Dilənçi: - Lazım gəlsə lap gedib Qarabağı da alarıq.

Bir uşaq qaça-qaça gəlir: - Lazım gəldi, Lazım gəldi!

Lazım aşa-aşa gəlir, əynində dizlik var.

Roza: - Ay allah, sənə çox şükür, axır ki, gəlib çıxdı.

Qonşular: - Hardaydın ay Lazım, səni gözləyənə qədər göümüzün kökü saraldı.

Lazım: - Harda olacam, minmişəm Sumqayıt qatarına, o da sürüb gedib Salyana

1-ci Qonşu: - Əşi elə şey olar?

Lazım: - Niyə olmur? Getdim Salyana işədim gəldim.

Roza: - Qadan alaram Lazım, ağıllı ol, bizi biabır eləmə.

Lazım: - Ə, bular hamısı dilqəmdi e, sən öl. Gedək aşkım, acından ölürəm

Roza: -Gedək, qurban olum, təzə doğa bişirmişəm gedək verim iç.

Polis: - Ay camaat, dağılışun, kansert qurtardı. Lazım deyirdiniz, o da gəldi.

Lazım (gedə-gedə): Lazım gəlsə gedib bir də gələrəm.

 

Pərdə

 

Qiymət 5/5 (100%) (1 səs)
Lazımı gözləyərkən

1 səhnəli pyes

 

">

Digər xəbərlər

Gülnar Əhməd. Truppa. hekayə

Şəhla Nihan. Esse

“Fahişənin dindarlığı”

Ay işığında tək qalmaq

Seymur Baycan senzuraya qarşı

Şərhlər