Ürəyimin qanıydı, süzülüb gözlərimdən gəlirdi Şeir

Ürəyimin qanıydı, süzülüb gözlərimdən gəlirdi

Mən sən deyən olmadım...

ürəyim yanır, ana
baxma gözlərimin içinə, qorxuram
birdən görərsən ürəyimin yarasın,
çətin ürəyin dayana
mən sən deyən olmadım, ana.
mən mümkünsüzü sevdim
əlimin catmadığı,
səsimin yetmədiyi birini...
mən sən deyən olmadım, ana.

mən sən deyən olmadım, ana.
sən məni ağ geyimdə gördün xəyallarında
ama mənsə...
mən o arzuların üstündə rəqs etdim,
oynadım hislərinlə, ana
oynadım sənlə.
bağışla məni,
bağışla mümkünsə!
sən məni hec ağlayan görmədin, ana
göstərmədim sənə gözümün yaşını.
ürəyimin qanıydı hamsı,
süzülüb gözlərimdən gəlirdi.
dözməzdi ürəyin, ana
baxma gözlərimin icinə,
mən xəyanət etdim
sənin arzularına.

mən sən deyən olmadım, ana.
sən otağımın qapısın açdın, 
mən yastığımın altında gizlətdim
ağlayan gözümü,
gizlətdim üzümü səndən.
mənim hıcqırıqlarım 
yastığımın altında qaldı, 
arzularım kimi...
mən sən deyən olmadım, ana
mən sən deyən olmadım.

Qiymət 5/5 (100%) (2 səs)

Digər xəbərlər

YALÇIN İSLAMZADƏ: “Kung-fu Panda”nın gözü ilə Azərbaycan cəmiyyəti

ILQAR TAĞI. RƏMİŞ NƏ ÜÇÜN QİYMƏTLİDİR

İntihar etməyənlər, edənləri anlamaz

Ülviyyə TAHİR. Emalatxana (hekayə)

Səkinə Qərib. Şeir

Şərhlər