Xatirələr..

Xatirələr..

Nizami Əlisoy [email protected] Xatirələr; ömrün keçmiş zamanına, hadisələr ömrün yaxın zamanına aid olar. Xatirələri xatırlayarsan, hadisələri yaşayarsan. Bu günün hadisələri, yaddaşın süzgəcindən keçdikdən sonra xatirəyə çevrilər. Amma bütün hadisələr, xatirəyə çevrilməz. Limonad içmək, yerimək, çörək almaq hadisədir amma heç bir zaman xatirəyə dönməz. Bir hadisənin "xatirə" ola bilməsi üçün o hadisənin hər zaman rast gəlinməyən bir başqa hadisəylə yan-yana gəlməsi lazımdır. Ancaq az rastlananlar, xatirə dəstəsinin içində özünə yer tapar. Siz çörək alarkən, tükançı televiziyadan ən böyük latoreyanı özünün qazandığını söyləsə, ağlınız onu xatirə qeydləri içinə almağa razılıq göstərər. Yaşadığımız hadisələr az çox bir-birinə bənzəyir. Bəzi xatirələrimiz də bir-birinə bənzəyirr. İlk dəfə məktəbə getdiyinizi xatırlayarsınız, tələbəlik illərinizi xatırlayarsınız, sevgilinizlə ilk görüşünüzü xatırlayarsınız, başınıza bir yol qəzası gəldisə onu xatırlayarsınız, əsgərlik illərinizi xatırlayarsınız, ilk işə girdiyinizi xatırlayarsınız.. Bunlar bir-birinə bənzər xatirələrimizdir. Yaxşı, başqa nə xatırlayarsınız? Xatirələrimiz eyni zamanda nə qədər çox və ya nə qədər az yaşadığımızın bir göstəricisidir. Oxşar xatirələrin xaricinə çıxan xatirələr, həyatımızın nə qədər fərqli, dəyişik, doyurucu olduğu mövzusunda bir ipucu verir. Nələr xatırlayırsınız bu yaşadığınız ömürünüzdə? Sizin həyatınızı digər insanlardan ayıran hansı xatirələriniz var? Bu böyük cəmiyyət içində yalnız sizə aid ola biləcək nə yaşadınız? İnsanlar, digər insanlardan "fərqli" olduqlarına inanmağa meyillidir, "Mən başqalarına bənzəmək" demək üçün yanıb tutuşurlar. Fərqli olub olmadığımızı xatirələriniz göstərər. "Bir gün bizim direktora dedim ki" deyə başlayırsa xatirələriniz, çox da fərqli olmamağa ehtimalınız yüksəkdir. Bir astronavtın, bir yazarın, bir bəstəkarın, bir xilasedicinin, yaxşı bir diplomatın, bir döyüş müxbirinin, bir cəmiyyətin gələcəyi üçün mübarizə edənin, bir kosmos fizikaçısının, digər insanlardan fərqli xatirələri vardır. Ümumiyyətlə onların xatirələrinin kitabları da var onsuz da. Fərqli olmağı istəmək, insanoğluna aid bir zəiflikdir. Fərqli olmaq üçün lazım olan səyi göstərməmək də insanoğluna aid bir zəiflikdir. "Fərqli olmaq üçün mən bu ömrümdə nə etdim" deyə özünə sual verməmək də insana aid bir zəiflikdir. Bəlkə də belə düşünmək lazımdır: "Fərqli olmaq məcburiyyətində deyil bütün insanlar. Bəziləri fərqlidir, bəziləri deyil." O zaman fərqli olmamağın dadını çıxarmalıdı, fərqli görünməyə çabalamadan, əsgərlik xatirələri ilə, toy xatirələri ilə, doğulan uşaqlarının xatirələri ilə xoşbəxt olmalıdır insan. "Fərqli deyiləm amma dürüstəm" deyə bilirəmsə.. Bu belə sizi fərqli qılmağa yetər bu günlərdə. Uşaqlarınıza "Mən dürüst bir insan oldum" deyə xatirələrinizi izah etmənin fərqliliyini və ləzzətini yaşayarsınız yaşlandığınızda.

Qiymət 0/5 (0%) (0 səs)

Digər xəbərlər

Molotov kotleti və absurd məhkəmələr ölkəsi

Şəhla Nihan. Yarımçıq Geştalt. h e k a y ə

Billy Collins. Dör aylı planet. şeirlər

RƏŞAD SƏFƏR. BOZUN ƏLLİ ÇALARI

Şəhla Nihan. Qönçələr Hər Zaman Azad. ESSE

Şərhlər